Als kennismaken en afscheid nemen samenvallen

In 2015 werd ik voor de eerste keer moeder. Ik had 9 maanden lang alles gedaan om me voor te bereiden op de komst van ons eerste kindje. Maar ik was niet voorbereid op wat er werkelijk gebeurde. Na een heftige bevalling die eindigde in een spoedkeizersnede, kwam onze prachtige volmaakte zoon Hugo ter wereld. Maar vlak voordat hij werd geboren, had hij ons al verlaten. Onze zoon werd stil geboren.

Ik kreeg Hugo gewikkeld in doeken in mijn armen. Het leek net of hij sliep. Hij was zo ontzettend mooi. Ik wilde niet geloven dat hij niet elk moment zijn ogen open zou doen of zou gaan huilen. Hoe kon het dat de baby die ik 9 maanden lang in mijn buik had gevoeld er nu ineens niet meer was?

De dagen daarop moesten we beslissingen nemen waar we nog nooit over na hadden gedacht. Wilden we hem mee naar huis nemen of niet? Begraven of cremeren? Wat deden we met het geboortekaartje? Allemaal zaken waar je als kersverse ouders niets mee te maken wilt hebben. Gelukkig begrepen we elkaar en gaven we elkaar de ruimte om ons gevoel te uiten en stonden, en staan we nog steeds, achter de keuzes die we toen hebben gemaakt.

We namen Hugo mee naar huis, zodat hij in zijn eigen bedje in zijn eigen kamertje kon liggen. Het was zo fijn om hem vlakbij te hebben, zodat we afscheid konden nemen in onze eigen omgeving op onze eigen manier. We pasten het geboortekaartje aan en besloten hem te begraven op een speciale begraafplaats voor overleden kinderen. We kozen een houten ovalen kistje, in de vorm van een soort ei, handgemaakt door iemand die er heel veel liefde in had gestopt.

8 dagen nadat we voor het eerst kennis hadden gemaakt, moesten we al definitief afscheid nemen. De zon scheen. Onze families en vrienden waren er. Maar wij moesten onze prachtige baby begraven.

Ik mis Hugo vandaag net zoveel als de dag dat we afscheid van hem moesten nemen. Maar dat betekent niet dat mijn leven daardoor stil staat. Integendeel. Elk moment dat ik hem mis, besef ik me hoe kwetsbaar het leven is. Het geeft me elke dag een reden om gelukkig te zijn.

Dankzij Hugo help ik nu andere vrouwen die een baby zijn verloren tijdens de zwangerschap, bevalling of kort daarna. Omdat het einde van het leven van je baby, niet het einde van jóúw leven hoeft te zijn.

Meer weten? Kijk op: www.hiskekuilman.nl