Verhalen over opa

Bas is geboren in 2016. Hij was er veel te vroeg en heeft lang in het ziekenhuis gelegen, maar uiteindelijk mochten zijn trotse ouders hem toch mee naar huis nemen en is het helemaal goed gekomen met hem. Helaas was een van zijn opa’s er niet bij om het mee te maken.

De vader van zijn moeder stierf al jong en Bas zal hem dus nooit leren kennen, wat natuurlijk heel jammer is. Gelukkig zijn er foto’s en zelfs een sporadisch filmpje, maar wie was zijn opa nu echt? Natuurlijk hoort hij wat van zijn moeder, maar ook zij was nog heel jong toen haar vader stierf.

Gelukkig kwam hij uit een grote familie. De moeder van Bas heeft daarom alle zes de zussen van haar vader gevraagd hun persoonlijke herinneringen aan hem op te schrijven. Dat hebben ze allemaal gedaan. Sommige verhalen gaan zelfs even terug naar zijn overgrootvader en – moeder en gaan vergezeld van oude foto’s. Het geeft een goed beeld van de tijd, maar belangrijker, Bas krijgt een goed beeld van zijn grootvader en wat hij voor hen betekenden. En, niet onbelangrijk, ook zijn moeder leert haar vader weer op een andere manier kennen. 

Natuurlijk is het niet leuk om met je eigen einde bezig te zijn, maar toch is het mooi om je levensverhaal vast te leggen. Dat kan je zelf doen, maar er zijn ook website die daarbij kunnen helpen (zie hieronder). Op die manier kunnen zij die na ons komen ons toch leren kennen. Niet alleen uit de verhalen van anderen, maar ook uit onze eigen verhalen.

'U levensverhaal nalaten'

Levensvertellingen

Ook een blog schrijven? Neem contact met mij op.